Δρ. Λουκιάνα Τσερκέζου: Ραγοειδίτιδα η άγνωστη ασθένεια του ματιού


  • Συνέντευξη στο Υgeia-News
  • Αποτελεί μια από τις κυριότερες αιτίες τύφλωσης παγκοσμίως
  • Πολλά τα είδη, περίπλοκη η θεραπεία της

Θεωρείται ως η άγνωστη ασθένεια του ματιού και όχι άδικα αφού οι πλείστοι από εμάς δεν γνωρίζουν καν την ύπαρξη της. Τα συμπτώματα στην ραγοειδίτιδα εκδηλώνονται ξαφνικά και επιδεινώνονται γρήγορα. Αποτελεί, σύμφωνα με τους ειδικούς, μια από τις κύριες αιτίες τύφλωσης παγκοσμίως. Τι είναι ακριβώς η ραγοειδίτιδα, πως εκδηλώνεται και ποια η θεραπεία της. Μιλώντας στο «Ygeia-News» η οφθαλμίατρος Δρ Λουκιάνα Τσερκεζου μας κατατοπίζει για τη νόσο, η οποία όπως τονίζει, μπορεί να προσβάλει όλους μας.

17 περιστατικά ανά 100.000 άτομα

ΕΡ: Ραγοειδίτιδα. Προσωπικά δεν γνώριζα την ύπαρξη αυτής της πάθησης. Τι είναι και πόσο συχνά εμφανίζεται;

ΑΠ: Η ραγοειδίτιδα (uveitis) αποτελείται από μία ομάδα ασθενειών που χαρακτηρίζονται από φλεγμονή του μεσαίου στρώματος του οφθαλμού, του ραγοειδούς χιτώνα.

Βάση δύο επιδημιολογικών μελετών στην Ευρώπη η συχνότητα της ραγοειδίτιδας υπολογίζεται σε 17 περιστατικά ανά 100.000 άτομα πληθυσμό.

Αποτελεί μια από τις κυριότερες αιτίες τύφλωσης παγκοσμίως. Μπορεί να οδηγήσει σε μείωση της όρασης ή απώλεια της όρασης με την πάροδο του χρόνου. Ο κίνδυνος αυξάνεται ιδιαίτερα αν δεν διαγνωσθεί και αντιμετωπιστεί έγκαιρα. Οι επιπλοκές της όπως το γλαύκωμα και ο καταρράκτης, είναι πιο συχνές με τη διάρκεια της νόσου. Η κλινική πορεία της ραγοειδιτίδας μπορεί να είναι οξεία με διαρκεία περίπου 6 βδομάδων, υποτροπιάζουσα ή χρόνια.

Τα αίτια

ΕΡ: Ποια είναι τα αίτια εμφάνισης της νόσου;

ΑΠ: Σε ένα ποσοστό σχεδόν 50%, δεν ανευρίσκεται κάποιο αίτιο που οδηγεί σε εμφάνιση της νόσου. Τότε χαρακτηρίζεται ως ιδιοπαθής ή άγνωστης αιτιολογίας. Όμως υπάρχουν και περιπτώσεις που συνδέεται με κάποιο άλλο συστηματικό νόσημα.

Όσον αφορά τα αίτια μπορεί να είναι κάποιο αυτοάνοσο νόσημα (π.χ σαρκοείδωση, αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, ερυθηματώδης λύκος), κάποιο φλεγμονώδης νόσημα όπως νόσος του Crohn, λοίμωξη (π.χ από τοξοπλάσμα, έρπητα ζωστήρα, σύφιλη, φυματίωση), τραύμα ή χειρουργική επέμβαση, καρκίνος που επηρεάζει τα μάτια, όπως το λέμφωμα.

ΕΡ: Υπάρχουν διάφορα είδη ραγοειδίτιδας;

ΑΠ: Ανάλογα με το ποιο σημείο του ματιού προσλαμβάνει μπορεί να έχουμε:

  • Πρόσθια ραγοειδίτιδα (Ιρίτιδα) που επηρεάζει το μπροστινό μέρος του ματιού και αποτελεί περίπου το 40% των περιπτώσεων
  • Διάμεση ραγοειδίτιδα που επηρεάζει το ενδιάμεσο τμήμα του ματιού και αποτελει περίπου το 15% των περιπτώσεων
  • Οπίσθια ραγοειδίτιδα (Χοριοειδίτιδα), που επηρεάζει το πίσω μέρος του ματιού και αποτελεί περίπου το 30% των περιπτώσεων
  • Πανραγοειδίτιδα όπου η φλεγμονή επηρεάζει όλα τα στρώματα του εσωτερικού του ματιού και αποτελεί περίπου το 15% των περιπτώσεων

Πότε πρέπει να ψάξετε για γιατρό

ΕΡ: Υπάρχει συγκεκριμένη ηλικία όπου μπορεί να εμφανιστεί η νόσος;

ΑΠ: Συνήθως εμφανίζεται σε άτομα ηλικίας από 20 έως 65 ετών, αλλά μπορεί να εκδηλωθεί και σε παιδιά.

ΕΡ: Πως μπορεί κάποιος να αντιληφθεί ότι πάσχει από τη νόσο. Ποια είναι τα συμπτώματα;

ΑΠ: Τα συμπτώματα της ραγοειδίτιδας μπορεί να εμφανιστούν ξαφνικά στο ένα ή και στα δύο μάτια των ασθενών. Μπορεί να επιδεινωθούν ραγδαία αλλά μπορεί να αναπτυχθούν και σταδιακά.

Ο ασθενής μπορεί να εμφανιστεί με κόκκινο μάτι, πόνο, μπορεί να παρουσιάζει ευαισθησία στο φως, θολή ή μειωμένη όραση ή κινούμενες κηλίδες (μαύρα στίγματα) στο οπτικό του πεδίο (floaters).

ΕΡ: Πώς γίνεται η διάγνωση;

ΑΠ: Πρώτα πρέπει να διευκρινιστεί αν έχουμε να κάνουμε με κάποια λοίμωξη ή όχι.

Πέραν από μια πλήρη οφθαλμολογική εξέταση που περιλαμβάνει και εξέταση του πίσω μέρους του ματιού (βυθοσκόπηση) συνήθως γίνονται κάποιες αιματολογικές εξετάσεις. Μπορεί να χρειαστεί να γίνει αγγειογραφία του ματιού, ακτινοδιαγνωστικες εξετάσεις όπως ακτινογραφίες, και εξέταση των υγρών του ματιού. Θα πρέπει να παρθεί ένα εκτενές ιστορικό αναφορικά με γενικά συμπτώματα, νοσήματα και άλλα προβλήματα υγείας τα οποία μπορεί να έχει ο ασθενής.

Διάγνωση και θεραπεία

ΕΡ: Υπάρχει θεραπεία και ποια είναι ακριβώς;

ΑΠ: Τόσο η διάγνωση όσο και η θεραπεία της ραγοειδίτιδας είναι περίπλοκη. Συχνά ο οφθαλμίατρος συνεργάζεται με κάποιο άλλο γιατρό άλλης ειδικότητας όπως Ρευματολόγους, Πνευμονολόγους, Παιδιάτρους. Αυτό χρειάζεται τόσο για την ολοκληρωμένη διαγνώση αλλά και για την παρακολούθηση και θεραπεία του ασθενούς καθώς όπως έχει προαναφερθεί η ραγοειδίτιδα μπορεί να συνδέεται με κάποιο συστηματικό νόσημα.

Αν το αίτιο της ραγοειδίτιδας δεν είναι κάποια λοίμωξη τότε η θεράπεια που ακολουθείται εφαρμόζεται κατά στάδια. Αρχίκα δίνεται κορτιζόνη είτε σε σταγόνες, είτε από το στόμα, ή μπορεί να γίνουν περιοφθαλμικές ενέσεις ή αν χρείαζεται ενδοφλέβια. Ο τρόπος χορήγησης εξαρτάται από τη μορφή αλλά και τη σοβαρότητα της φλεγμονής. Ωστόσο μπορεί να μην είναι αποτελεσματική σε όλους τους ασθενείς. Επιπλέον μακροχρόνια λήψη μπορεί να οδηγήσει σε διάφορες ανεπιθύμητες ενέργειες όπως καταρράκτη, γλάυκωμα, οστεοπενία, κατακράτηση υγρών, διαβήτη, αύξηση σωματικού βάρους, σύνδρομο Cushing.

Αν η φλεγμονή υποτροπιάζει με τη μείωση της κορτιζόνης τότε το επόμενο σταδίο είναι η χορήγηση μια σειράς ανοσοτροποποιητικών φαρμάκων που χορηγούνται από το στόμα, όπως Mycophenollate, Μεθοτρεξάτη, Αζαθιοπρίνη, Tacrolimus, Κυκλοσπορίνη. Η χορήγηση ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων προυποθέτει τακτίκες ειδικές εξετάσεις αίματος ώστε πιθανές παρενεργειες που μπορεί να προκύψουν να αντιμετωπιστούν έγκαιρα. Αυτά τα φάρμακα σε ένα ποσοστό των ασθενών είναι αποτελεσματικά όμως άλλοι ασθενείς μπορεί να μην εμφανίσουν ικανοποιητική ανταπόκριση ενώ η δράση τους μπορεί να αργήσει να εμφανιστεί.

Βιολογικοί παράγοντες

Τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιούνται βιολογικοί παράγοντες που χορηγούνται σε ενέσιμη μορφή. Πρόσφατα έγινε διαθέσιμη η πρώτη εγκεκριμένη θεραπεία με adalimumab για μορφές της ραγοειδίτιδας που δεν οφείλονται σε λοιμώξεις και δεν εντοπίζονται στο πρόσθιο μέρος. Τελευταίες μελέτες έχουν δείξει ότι ενήλικες ασθενείς σε θεραπεία με adalimumab έχουν μικρότερο κίνδυνο να αποτύχει η θεραπεία.

Είναι σημαντικό τα άτομα που έχουν ραγοειδίτιδα να κατανοήσουν ότι η τακτική παρακολούθηση από οφθαλμίατρο, με ειδικές γνώσεις στις φλεγμονές του ματιού, είναι σημαντική. Είναι απαραίτητη η σωστή ρύθμιση της θεραπευτικής αγωγής και η τακτική παρακολούθηση της πορείας της νόσου για καλύτερο έλεγχο της φλεγμονής και διατήρηση της όρασης του ασθενούς αλλά και για αποφυγή παρενεργειών.

ΟΔΟΣ ΡΟΜΠΕΡ ΚΕΝΝΕΝΤΙ 18, 3076 ΛΕΜΕΣΟΣ

TΗΛΕΦΩΝΟ: +357 25 735353

ΦΑΞ: +357 25 732266

*ΜΑΡΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ




Comments (0)


This thread has been closed from taking new comments.



Newsletter














629